Przeszklanie popiołu
Szklanie z popiołym to technika cyramicznego przeszklynio, w keryj popiōł holcu je używany za głōwny elymynt glazury. Ta metoda była szyroko używano we weschodnioazjatyckij cyramice i ôdegrała ważno rola we rozroście tradycyjnyj japōńskij ceramiki.
Drzewiane prochy zawiyro minerały take jak kalcjum, kalij i krzym, co mogōm sie stopić we wysokich tymperaturach, tworzōnc szklano powiyrchnia na cyramicznych noczyniach. Garncarze mogōm narychtować glazury bez zbiyranie prochu ze spolōnego holcu, mycie i przesiywanie jak tyż miynszanie go z glinōm abo inkszymi skłodnikami glazury przed nałożyniym go na szkorupka.
W piycach ôpalanych holcōm przeszklowanie z popiołu może tyż wystōmpić naturalnie. W czasie dugich cyklōw spalynio proch przinoszōny bez flamy ôsiadnie sie na powiyrchniach szkorupy. Kej piec ôsiōngo wysoke tymperatury, to proch stopio sie i tworzi naturalne ôsady glazury. Te efekty sōm ôsobliwie karakterystyczne dlo tradycyjnych metod spalynio, takich jak Palynie holcu, ôsobliwie w piycach anagama.
Glazury z popiołu czynsto wytwarzajōm miynke zielōne, brōnotne abo bursztynowe tōny i mogōm tworzić teksturowane abo płynōnce powiyrchnie w zoleżności ôd tego, w jaki spōsōb glazura sie topnie w czasie wypalanio. Na wyniki wpływo moc faktorōw, w tym skłod prochu, tymperatura spalynio jak tyż położynie ceramiki we postrzodku pieca.
Szklanie z popiołu historycznie wiōnże sie z porōma japōńskimi tradycyjami cyramicznymi, w tym dziela Shigaraki, dziela Iga, dziela Tamba, jak tyż niykere roboty ôpalane na holcu zwiōnzane z dziela Bizena.
