Anagama spara
"La cottura Anagama" è na tecnica tradizzionali di cottura dô lignu usata ntâ ciramica giappunisi unni li ceramichi venunu cociati ntâ nu furnu a na càmira custruiutu ntâ na collina. Lu tèrmini "anagama" ('n giappunisi: 穴窯, â littra "furnu rupestri") si rifirisci â struttura a furma di tunnel dô furnu.
Li furnaci anagama sunu di solitu custruiuti di mattuna rifrattari e custruiuti cu na liggiera pinnenza versu l'autu. Lu focu s'attrova davanti ô furnu, mentri li ceramichi sunu ammucciati cchiù 'n prufunnità rintra la càmira. Duranti la focu, lu lignu veni cuntinuamenti alimintatu rintra lu focu, pirmittennu ê fiammi e â ciniri di passari attraversu lu furnu e ntunnu ê pezzi di ciramica.
Una dê carattiristichi distintivi dô focu di l'anagama è la smaltu naturali di ciniri ca si furma quannu la ciniri dô lignu si stabbilisci ntê supirfici dê ceramichi e si sciogghi sutta timpiraturi auti. Stu prucessu pruduci tratti vari, supirfici di vitru e effetti di culuri naturali ca sunu assai apprizzati ntâ ciramica giappunisi tradizziunali.
Lu focu ntô furnu di anagama pò durari assài jorna e richiedi n'attinzioni custanti dô vasaiu. Li longhi cicli di sparatu e l'intirazzioni ntra ciamma, ciniri e argilla criunu risultati unichi ca non ponu èssiri cuntrullati pricisamenti, facennu ogni pezzu distintivu.
La sparatura di l'Anagama fu storicamenti assuciata a diversi tradizzioni di ciramica giappunisi, ntra cui Verci di Bizen, Verci di Shigaraki, Verci di Iga e Verci di Tamba. La tecnica arresta usata uoggi ntra li vasai tradizziunali e cuntimpurànii.