Mino Washi

Wprowadzenie

Mino Washi (美濃和紙) to tradycyjne japońskie rzemiosło wytwarzania papieru, którego głównym ośrodkiem jest współczesna prefektura Gifu. Papier Mino Washi, ceniony za niewielką grubość, wytrzymałość oraz równomierne rozmieszczenie włókien, od dawna znajduje zastosowanie w piśmiennictwie, druku i architekturze. Dzięki połączeniu lekkości i trwałości stał się on jednym z najpowszechniej używanych i najdłużej wytwarzanych rodzajów papieru czerpanego w Japonii.

Początki

Początki papieru Mino Washi datuje się zazwyczaj na okres Nara, kiedy to sztuka wytwarzania papieru rozprzestrzeniła się z ośrodków państwowych i religijnych na tereny prowincjonalne. Sprzyjające warunki naturalne – zwłaszcza czysta woda rzeczna oraz dostęp do włókien *kōzo* – sprzyjały wczesnemu rozwojowi społeczności zajmujących się produkcją papieru w regionie Mino. Już w okresie Heian papier z Mino ceniono za jego przejrzystość oraz wysoką jakość powierzchni.

Rozwój w epoce średniowiecza

W okresach Kamakura i Muromachi produkcja papieru Mino Washi zwiększyła się pod względem skali, a jego jakość stała się bardziej jednolita. Papier z tego regionu wykorzystywano do sporządzania dokumentów urzędowych oraz kopiowania tekstów religijnych i rękopisów literackich. Dzięki swojej niezawodności nadawał się zarówno do użytku instytucjonalnego, jak i prywatnego, a także był szeroko rozpowszechniany poza miejscem swojego wytwarzania.

Konsolidacja w okresie Edo

Okres Edo stanowił szczytowy moment w produkcji i dystrybucji papieru Mino Washi. Stał się on jednym z głównych rodzajów papieru wykorzystywanych do produkcji parawanów *shōji*, w branży wydawniczej oraz do codziennego pisania. Zorganizowane systemy produkcji umożliwiły wytwarzanie papieru na dużą skalę przy jednoczesnym zachowaniu standardów jakościowych, a rzemiosło to stało się filarem lokalnej gospodarki.

Współczesna kontynuacja

Wprowadzenie przemysłowej produkcji papieru w okresie Meiji doprowadziło do spadku wytwarzania papieru czerpanego w całym kraju. Papier Mino Washi przetrwał dzięki zdolności do adaptacji, utrzymującemu się zapotrzebowaniu na papier stosowany w architekturze oraz późniejszym inicjatywom na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego. W XX wieku działania mające na celu ochronę tradycyjnego rzemiosła papierniczego zapewniły jego przetrwanie.

Współczesny kontekst

Papier Mino Washi jest obecnie wytwarzany w wyspecjalizowanych warsztatach, które przestrzegają tradycyjnych zasad doboru materiałów. Znajduje on zastosowanie w architekturze, konserwacji zabytków, sztukach pięknych oraz wzornictwie, stanowiąc reprezentatywny przykład japońskiej tradycji wyrobu papieru ręcznie czerpanego.

Przypisy

• Kōjiro Tomita. Japanese Handmade Paper: Tradition and Techniques. Tokyo: Kodansha International, 1991.
• Timothy Barrett. Japanese Papermaking: Traditions, Tools, and Techniques. New York: Weatherhill, 1983.
• Sukey Hughes. Washi: The World of Japanese Paper. Tokyo: Kodansha International, 1978.
• Hiromi Paper International. The Japanese Art of Washi. Santa Monica, California, various editions.
• Japan Traditional Craft Center. Traditional Crafts of Japan: Mino Washi. Tokyo: Association for the Promotion of Traditional Craft Industries.
• Ministry of Economy, Trade and Industry (Japan). Traditional Craft Products of Japan: Mino Washi.
• Agency for Cultural Affairs (Japan). Preservation of Traditional Japanese Papermaking Techniques.
• UNESCO. Washi, craftsmanship of traditional Japanese hand-made paper. Inscription on the Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity.