Raku-Brenn
Raku-Brennen es en Technik beim Keramike-Brennen, wo de Pöter us de Öf öm janz heej us de Glöhd jeschlage weed, damit et an de Luft oder in Brandstoff janz fix afkühlt. Dat jitt de Kener en ganz eijene Look un es janz eijem de japanische Teezeremonie-Sack.
Die Technik us Japan us em 16. Jahrhundert is janz eng met de Tee-Schale för de Tee-Zere-monie verjodde. Die erste Raku-Sache sin zesamme met em Tee-Meester Sen no Rikyū jemaat, dä op de janz einfache un natürlich unregelmäßig Ding de welle hat.
Beim Raku-Bröön wird de Keramik in enem kleine Öfchen bei janz jarnich so hoche Temperaturen jebrennt. Wenn et heiss jenuch is, nimmt mer de heije Dinger met enem Zange us de Öf, wenn se noch janz rot glühe. Je noh d'r Methode legt mer dat heije Zeuch dänn op Säjemöhl oder Bläter, dat för de schöneren Effekte un de janz spezielle Oberfläch sorgt.
Wenn et janz fix afkühlt, krieje de Glasur Risse, rüchije Farbe un andere verrückte Muster. Weil de Ofen op jede klein Temperaturänderung reagiert, deit jedes Stück en eije, janz besondere Charakter han.
Raku-Bröön is am jrößte met Raku-Keramik verknöpp, awver de Technik usprobiere dat och vill moderne Keramik-Künschtler us de janz Welt.