Fuxon à sciortia
A “fuxon à sciortia” a l'é unna tecnica de formaçion de porçellaña donde a tæra rossa liquida, conosciua comme sciortia, a ven versâ int'un modello poroso pe creâ di oggetti de porçellaña. O modello o sciorbe l'umiditæ da-o sciortî, con provocâ un seu de tæra rossa à solidificâse contra a superfiçie de drento do modello.
Inte sto proçesso, o sciortî o ven versou int'un modello pe commun fæto de giassa. Da maniman che o stucco o sciorbe l'ægua da-o sciortî, un seu sòlido de tæra rossa o se forma da maniman longo e miage do modello. Quande se razzonze a spessore dexidiâ, o sciortî de liquido ch'o l'arresta o ven versou feua. A forma de tæra rossa cava a se lascia dapeu fâ reddena avanti d'ëse levâ da-o modello.
A fuxon à sciortia a consente a produçion de forme complesse che peuan ëse diffiçile da creâ con deuviâ a construçion à man ò o lanso de reue. O metodo o permette ascì unna replicaçion coerente de forme, ch'o ô rende adatto segge pe-a produçion de ateliê in sce scâ picciña che pe di ciù grendi proçesci de produçion.
Dapeu ëse stæto remposso da-o modello, o tòcco de fossa o ven pe commun taggiou e raffinou avanti de sciugâlo, smaltâlo e feugâlo. A fuxon à sciortia a l'é stæta largamente deuviâ inta produçion de porçellaña e inta creaçion d'oggetti de porçellaña dettaggiæ comme figue, vaxi, e elementi d'aggibbo.
Con tutto che tante porçellañe tradiçionæ giapaneise son formæ à man ò in sciâ reua, a fuxon à sciortia a l'é stæta deuviâ ascì inte çerti contesti de produçion de porçellaña e porçellaña moderna.
